ПОДЗЕМЕН СВЕТ
Војната заврши за миг.
Лушн, најстрашниот и најнемилосрдниот лидер на кланот.
Kонечно беше убиен.
Неговите орди беа растурени во ветрот во единствена ноќ на пламен и одмазда.
Победата изгледаше дека ни е на дофат.
Правото за раѓање на вампирите.
Скоро шест векови поминаа од таа ноќ,
Но старите крвопијци одбиваа да го следат Лушн во гробот.
Иако тие беа малку на број,
Светот самиот стана поопасен,
Дури и месечината ја изгуби својата моќ.
Постарите, помоќните, сега можеа да се менуваат по волја.
Oружјата се развија, но нашите наредби останаа исти.
Пронајди ги и убиј ги. Еден по еден.
Најуспешна кампања.
Можеби премногу успешна.
За тие како мене смртта е сигнал на една ера.
Како оружјата на минатиот век, и ние ќе станеме непотребни.
Штета. Зашто јас живеев за ова.
Kрвопијци!
Во ред е, ќе бидеш добро.
Се однесувате како збеснати кучиња!
А тоа г-да, едноставно не бива.
Не ако очекувате да ги победите вампирите на нивен терен.
Не ако очекувате да преживеете во војнава.
Пис! Тејлор!
Облечете нешто.
Имаме сериозен проблем.
Ќе морам да направам неколку тестови.
Ова е дефинитивно некаков зрачечки флуид.
-Ултравиолетова муниција.
Посебно оружје.
-Сакаш да верувам дека тие животни
измислиле посебна муниција за убивање на вампири?
Не, сигурно ова е од војската. Нешто што го украле.
Некаков хај-тек маркерен куршум.
-Не ме интересира каде ги зеле.
Рајчел е мртов, а Натаниел сеуште може да е таму некаде.
Треба да ги собериме дилерите на смрт и на сила да влеземе таму.
-Апсолутно не. Не сега и не вака.
Будењето е за само неколку дена а оваа куќа веќе е во немир.
-Случајно? Тие пукаа на нас пред јавноста.
А од буката што ја слушнав во тунелот... -Самата рече дека ништо не виде.
-Знам што слушнав и што ми кажува интуицијата и ти велам дека
може да има дузини такви таму. Кој знае, можеби и повеќе. Стотици.
Ги ловевме до работ на истребување.
Тој е во право Селина, немало толкаво дувло со векови.
Не од деновите на Лушн. -Знам.
Ама повеќе сакам да докажете дека не сум во право со проверување.
-Добро, твоите нека го средат тоа. Јас ќе соберам тим за пребарување.
Јас сакам да го водам тимот. -Апсолутно не. Сор ќе среди.
Стотици? Навистина?
-Виктор би ми верувал.
Ни во сон не би те третирала така. -Секако дека би.
Сега оди и види да биде спремна за пристигнувањето на гостите.
Тоа е губење време. -Што тоа?
-Се сомневам дека Виктор би сакал да се
смрзнуваш овде гледајќи во неговиот гроб со часови.
-Не, тој би сакал дилерите на смрт да се
надвор сега да го пребараат секој инч од градот.
Крејвен. Никогаш нема да разберам зошто Виктор го остави како главен.
Тој е бирократ, а не воин.
Ајде, треба да се спремиш. -За што? -За забавата.
Пратеникот на Мили ќе биде овде секој момент.
O, дa.
Овај треба да го носиш. Совршен е.
Тебе те бркаа.
Привлечен е. Како за човек. -Кој е привлечен?
Знаеш дека планирав да си покрај мене вечерва.
Земи ја неа, таа умира да биде покрај тебе.
Ако мене ме прашуваш ти премногу сериозно ја сфаќаш таа работа со војувањето.
Не можеш да го смениш минатото, без разлика колку од нив ќе убиеш.
Oсвен тоа...
Koja е поентата да се биде бесмртен?
Ако си ги одрекуваш едноставните задоволства во животот. -Го гледаш човеков?
-Што е со него? -Не сум сигурна ама ми се чини... -Проклетство.
Облечи нешто елегантно и биди брза.
-Крејвен, сериозна сум, мислам дека го следеа.
Освен за храна, зошто би следеле човек?
Има напредок?
-Да видиме.
Негативно.
Си одиш?
-Да, ми дадоа неколку слободни часови.
Инаку,
Велат дека си завршил страшна работа вечерва со операцијата.
-Да. -Полека.
Паднавме во заседа. Дилери на смрт. Тројца.
А кандидатот? -Го изгубивме. -Го изгубивте?
Види го овај неред. -Осумдесет куршуми. Броев.
Нема разлика.
Му нема спас. Среброто му влегло во органите.
Регенерација е невозможна на овај степен.
Ајде да ги извадиме овие.
Опушти се.
Вампирите не сфатија дека следите човек.
Знаеја? -Не.
Мислам дека не.
-Не мислиш или не знаеш? Не сум сигурен.
Негативно.
Мора да го видиме тој Мајкл.
Мора ли се јас да правам?
Нашите благородни куќи можеби се разделени со голем океан,
но ние сме подеднакво предадени на преживувањето на крвните линии.
А кога ќе стигне Амелија да го разбуди Маркус
За само два дена,
Пак ќе бидеме обединети како една ложа.
Сакаме да му заблагодариме на нашиот домаќин за дарежливата гостопримливост.
Mајкл Корвин. Стан 510
Тој доаѓа, си ја работи работата и си оди дома.
Освен тоа навистина не знам што да ти кажам.
Волонтерите работат скоро по цел ден. Баш и немаме некој живот.
-Знаете каде можеме да го најдеме?
-Не. Можете да пробате дома, или ќе мора да чекате додека не се врати.
Да не е во некаква неволја?
Овде Мајкл, не сум тука, оставете порака.
Мајкл, Адам овде, полицијата беше во болницата и те бараше.
Убедени беа дека си замешан во некое пукање.
Им реков дека нема шанса да си замешан во нешто такво,
Ама тие те бараат во моментов.
-Зошто те бркаат?
Срање!
Здраво Мајкл.
Што се случува ебате!?
Запри ја колата.
Запри ја. -Одеби!
-Добро.
Изгуби многу крв.
Aко не застанеш ќе не убиеш и двајцата.
Не се дупам. -Ни јас.
Молчи и седи. Ќе ми биде добро.
Срање!
Второ бегство. Импресивно. Можеби Рејс не беше виновен.
Тој не го донесе ова.
Ако Мајкл навистина е носител вампирите...
-Опушти се пријателе.
Му го вкусив месото. Има само два дена до полна месечина.
Наскоро, тој ќе биде како нас.
Наскоро тој ќе дојде да не побара.
Штета е што немаме повеќе.
Позитивно.
Лежи мирен. Добро си потресен.
Беше во несвест некое време.
Знаеш ли зошто тие те бркаа?
-Каде сум?
-Безбеден си.
Јас сум Селин.
Значи гласините беа вистинити.
Целата куќа зуе за твоето ново милениче.
Ќе пробаш да го преобратиш, зар не? -Секако дека не.
Тогаш зошто го донесе овде?
-Ми го спаси животот.
Зошто си овде? -Крејвен ме испрати. Сака да те види. Веднаш.
Ова е потполно неприфатливо!
Не ја послуша мојата наредба и ја помина ноќта надвор од засолништето со човек.
Со човек што го донесе во мојата куќа?
-Што се однесува до мене, ова сеуште е куќа на Виктор.
Не сакам да се расправам.
Само сакам да разбереш дека Мајкл некако им е важен.
-Значи сега е Мајкл? -Крејвен, ќе ме ислушаш?
-Кажи ми само зошто сеуште си опседната со таа смешна теорија?
Лусин нема да му се обрати на човек, па бил тој Мајкл или не.
Чекај малку.
Ти го сакаш тоа, зар не? -Тоа е смешна теорија.
Навистина?
Остави не!
Се надевам дека нема мене да ми се налутиш. Чекај.
Види го ова.
Ајде, стегни неколку.
Извади го магазинот.
Најде пандан на куршумите со светлина. Сребрен нитрат.
Смртоносна доза.
-Нема да можат да ги извадат овие како што ги вадат обичните куршуми.
-Право во крвотокот. Нема што да се извади.
Кажи ми нешто. Веруваш ли дека Лушн умре како што велат?
Крејвен пак кажува приказни? -Тоа ми е поентата.
Тоа не е ништо сем стара приказна. Негова приказна.
Нема никаков доказ дека го убил Лушн само неговиот збор
-Никогаш не сум ја потценил неговата желба за напредување.
Виктор му веруваше и само тоа е важно.
А што сакаш да кажеш? -Ништо.
Пукавте на дилерите во јавноста, а бркањето по некој човек...
...не беше договорено. Ти беше речено да средиш...
Смири се Крејвн.
Човекот не е твоја грижа.
А и јас чекав доволно долго.
Само држи си ѓи луѓето затворени.
Барем засега.
Не ме терај да зажалам за нашиот аранжман.
-Ти само концентрирај се на твојот дел.
Запамти. Јас еднаш крварев за тебе.
Без мене ти не би имал ништо.
Би бил ништо.
ПАДОТ НА ЛУШН
Од сите што влегоа во тврдината на Лушн,
преживеа само еден вампир, Крејвен,
кој богато беше награден не само го запали големиот оган
туку и што се врати со доказ за победата врз водачот на непријателите.
Парчето жигосана кожа одсечено од раката на Лушн.
Те барав насекаде. -Не сега. -Тој беше каснат.
Твојот човек. Обележан беше.
Крејвен ли те наговори на ова? Не. Ја видов раната со свои очи. Се колнам.
Што е со заклетвата?
Знаеш дека е забрането.
И откако ме касна,
имам чудни халуцинации и илузии.
Знам само дека имам чувство дека черепот ми се расцепува.
Значи возрасен човек те касна?
Исусе.
Сигурен си дека ова не било куче?
-Ти реков дека беше човек. -Добро. -Човек беше.-Разбрав. -Ме бркаше.
А жената. Жената од метрото... -Која жена?
-Ме слушаш ли? Ме зеде како заложник. -Добро.
Само... Те молам.
Ќе ти помогнам да го средиш ова. Ќе се вратам.
Пушти ме Мајкл. Пушти ме.
Смири се. Брзо ќе се вратам.
Ветувам. Добро?
Те молам прости ми. Но очајно ми треба твојата помош.
Кејн сака да те види.
Колку што знам, будење никогаш не било пробано од некој како мене.
Само најстарите ја имаат моќта да ги организираат нивните сеќавања и мисли
во единствена кохезивна визија. Во деталиран запис на нивното владеење.
Јас само можам да се надевам дека Виктор ќе ја слушне мојата молба.
Те молам прости ми. Но очајно ми треба твојата помош.
Се извинувам што го пореметив редот и што те разбудив предвреме.
Но можно е сите да сме во голема опасност.
Посебно ти, господару повеќе од што може да се каже.
Верувам дека Лушн е жив и здрав.
Овде, сега во овај град,
и дека планира да не удри во тек на церемонијата на будењето.
Уште повеќе вознемирувачко,
Aко сум во право,
Tоа ќе значи дека Крејвен е во договор со него.
Што е толку важно?
-Види.
Селин!
Сакам да зборувам со Селин!
Мајкл е ова? Тој е?
-Што се случува?
Што ми се случува?
Излегувам.
Ако одиш кај него нема да бидеш повеќе овде добредојдена.
-Сега кога Виктор го нема би сакала да знам што би рекол тој за тоа?
Влегувај.
Ја предупредив, ама таа не ме послуша. Никогаш не слуша.
Требаше побрзо да ти кажам. -Што да ми кажеш?
Нејзиниот човек, Мајкл.
Тој воопшто не е човек. Тој е врколак.
-Што? Каква е оваа врева?
Не доаѓај веќе. Ќе те убијат. Разбираш? Зошто? Кои сте вие луѓе?
Остави не.
Дали ти сакаш или не, ти си насреде во војна која што се води повеќе од илјада години.
Крвна војна помеѓу вампирите и врколаците.
Врколаци.
Мора да си среќен
Повеќето луѓе умираат во рок од еден час откако ќе бидат каснати од бесмртен.
Вирусите што ги пренесуваме се смртоносни.
-А ако ме каснеше ти? Тогаш ќе станев вампир? - Не.
Ќе умреш. Луѓето не можат да го преживеат каснувањето од двата вида.
Треба да ја запрам колава и веднаш да те убијам. -Тогаш зошто ми помагаш?
-Не ти помагам. Јас ги наоѓам и ги убивам таквите како тебе.
Ме интересира само зошто Лушн толку многу те сака.
Знаеш ли зошто ме разбудија слуго? -Не господару.
Но наскоро ќе дознаам. -Мислиш кога ќе ја најдеш неа?
Да господару. -Мора да ја оставиш да дојде кај мене.
Имаме многу да дискутираме со Селина.
Таа ми покажа многу вознемирувачки нешта.
Нешта со кои што ќе се справиме набрзо.
Оваа ложа стана слаба. Декадентна!
Можеби требаше да оставам некој друг задолжен за моите работи.
Сепак...
Нејзините сеќавања...
Хаотични се.
Ќе треба некое време.
Ве молам господару, дозволете да ви помогнам. Ви треба одмор.
Доволно се одмарав.
Она што ќе го сториш е да го викнеш Маркус.
Но тој сеуште е слаб господару.
Амелија и членовите на советот доаѓаат утревечер за да го разбудат Маркус.
А не вас господару.
Вас ве разбудија цел век прерано.
Kучката ме предаде.
Сега тој знае се со што е била опседната.
Чекај малку.
Moжам ли на тебе да ти верувам?
Секако.
Да се најдеме во мојата соба за 20 минути.
Време е да ти објаснам некој работи.
Гледам некои работи. Некои халуцинации.
-Не се халуцинации, туку спомени.
Тој те касна и неговите спомени ти се пренесоа.
Ова е едно од местата што ги користиме за испитување. Треба да е безбедно.
Зајодекс индустри. -Ние го поседуваме.
Прво синтетска плазма а сега ова.
Ако сакаш доказ ова треба да е доволно. Вештачка крв.
За што се овие?
Врколаците се алергични на сребро.
Ако не ги извадиме куршумите доволно брзо ни умираат за време на испитувањето.
-А што правите со нив после тоа?
Ги враќаме куршумите внатре.
Како напредуваме? -Спремни сме.
Зошто толку ги мразите?
-Веќе ти кажав. Во војна сме.
Значи само следиш наредби?
Зошто не можеш да го одговориш прашањето?
Фино.
-Нешто беше во шталата и ги раскинуваше коњите на парчиња.
Не можев да ја спасам мајка ми. Ни сестра ми.
Нивните врисоци ме разбудија.
Татко ми умре надвор. Додека се обидуваше да ги избрка.
Јас стоев на вратата.
Се спремав да истрчам до собата на внуки ми, кога...
Близначки.
Немаа ни шест години.
Искасапени.
Како животни. -Исусе.
-Следниот миг му бев во рацете.
Војната се прелеа во нашата куќа.
Тој ги бркаше врколаците со денови.
Тој ги избрка и ме спаси.
-Кој? -Виктор.
Најстариот и најјакиот од нас.
Таа ноќ тој ме направи вампир.
Ми ја даде силата да го осветам моето семејство. Оттогаш не сум погледнала наназад.
Ги видов твоите слики.
Кој е на нив? Tвојата жена?
Би било мудро да припазиме на нашите роднини.
Ќе го испратам Рејс веднаш.
Се плашам дека ќе морам да ја оставам мојата вера во тебе, пријателу.
Има малку време.
Пробав да избегам, но нас секако не погоди.
Не исфрли на спротивната лента.
Kога си дојдов при себе...
сватив дека делот од моторот е во предното седиште.
Беше згмечена, неколку сантиметри од мене...
во таа ужасна положба.
Mислам дека беше во шок, затоа што само...
продолжуваше да прашува и прашува дали сум добро.
Беше повеќе загрижена за мене.
Да го знаев тоа тогаш што го знам сега, ќе можев да ја спасам.
Нема сомнеж во тоа.
Но почина таму...
oколу две минути откако дојде првата помош
После тоа, немав причина да останам.
Го поминав летото со баба ми, кога бев дете...
Откако дипломирав само сум...
Си отидов.
Дојдов овде да продолжам понатаму, да заборавам.
Тогаш ми се чинеше тоа како добра идеја.
И дали?
Продолжи понатаму?
Продолжи ли?
Ова што ќе ти го кажам мораш да го држиш во тајност.
Едвај чекам.
Кој ја започна војната?
-Тие.
Или барем така ни велат.
Копањето по минатото е забрането.
Треба да се вратам.
A jaс?
-Виктор ќе знае што треба. Ќе се вратам утревечер.
-Нема да останам овде сам. -Ќе останеш ако сакаш да преживееш.
-Сакам да одам со тебе.
Што правиш?
Кога ќе излезе полната месечина утревечер...
Ќе се претвориш, ќе убиваш и ќе се храниш.
Тоа не може да се избегне. Не можам да те оставам слободен да луташ наоколу. Жалам.
Еден куршум нема да те убие ама среброто треба да ја спречи трансформацијата.
Барем за неколку часа.
Ако не се вратам навреме, направи си услуга.
Употреби го.
Господару. Таа е овде.
Како можеше ова да ми го направиш? Вака да ме посрамотиш?
Целата ложа знае дека јас имав планови за нас.
-Нема нас! -Ќе одиш пред Виктор и ќе му кажеш точно што ќе ти речам.
Отсега ќе правиш како што ќе ти речам.
Дали е тоа на некој начин нејасно?
Дојди поблиску дете мое.
Надвор.
Ајде. Бргу.
Изгубена бев без вас господару.
Постојано прогонувана од Крејвен и неговите бескрајни нафрлања.
-Тоа е најстарата приказна во книгата.
Тој го сака она нешто што не може да го има.
Сега. Кажи ми.
Зошто веруваш дека Лушн уште е жив?
Да? -Ама ви ги дадов сите докази што ви требаат.
Несредени мисли и слики. Ништо повеќе.
Точно затоа будењето се прави од постар.
Ти ги немаш бараните вештини.
-Ама јас го видов Лушн. Пукав во него. Мора да ми верувате.
-Редот никогаш не е прекршен. Ни еднаш во 14 векови,
не откако ние најстарите отпрво почнавме да скокаме низ времето.
Еден разбуден двајца заспани. Така тоа оди.
Сега е време за Маркус да владее, а не мое.
Има мали компликации. -Ама немав избор.
Ложата е во опасност а Мајкл...
Ах да. Врколакот.
Ве молам,
Дајте ми шанса да го најдам доказот што ви треба.
Во ред.
Ќе оставам Крејвен да го најдaм доказот.
Ако го има.
Како можете нему повеќе да му верувате од мене?
Зашто не беше тој што беше предизвикан од животно.
Те сакам.
Како ќерка, ама ти не ми оставаш избор.
Овие правила се тука поради добра причина.
И тие се единствената причина што преживеавме толку долго.
Нема да ти биде покажана ни грам милост.
Кога Амелија ќе пристигне, советот ќе се состане и ќе ја одлучи твојата судбина.
Го прекрши редот на ложата.
Мора да ти се суди!
Требаше да ме слушаш и да не се мешаш.
Сега ќе бидеш среќна ако го убедам советот да ти го поштеди животот.
-Кажи ми.
Имаше ли храброст ти да ја отсечеш кожата од неговата рака или Лушн го стори тоа за тебе?
Запамти што ти велам.
Наскоро ќе ги гледаш работите на мој начин.
Никој нема да ја отвори оваа врата. Разбра?
Не можам да дозволам мојата идна кралица да избега пак по онај врколак.
Срање.
Промена на планот. Амелија ќе биде пречекана од Сорен и од неговиот тим.
-Тоа е наша работа. -Не повеќе.
Зошто ми помагаш? -Не тебе. Себеси си помагам.
Што се случува? -Сензорот на обиколката е вклучен. Ја затвораме куќата.
Тоа е Селина. Избега за да оди кај него. Кај Мајкл.
Ја сакам главата на тој врколак на тацна.
Мораме да одиме.
Долу!
Оди! Оди!
Скокај! -Ме дупиш?
Имавте среќа? -Лажен аларм.
Кучињата ќе растрчуваа ако нешто се доближеше до оградата.
Амелија требаше да стигне досега. -Да.
Сакам да се искрадеш од имотот и да откриеш што ја задржува.
Важи.
Можеби треба да застанеме и да направиме нешто.
Заеби го. Ќе биде во ред. Скоро стигнавме.
Срање. Нема да издржи. Застани.
Земи го комплетот.
Дупни го!
Гоподару.
Виктор сака да разговара со тебе.
Гоподару.
-Ја викнав Селин.
А не тебе.
Таа не ја почитуваше твојата наредба.
Избега господару.
Твојата неспособност станува многу напорна.
Не сум јас виновен. Таа е опседната.
Мисли дека јас сум јадрото на некоја глупа завера.
-И еве го мојот доказ.
Сега сакам да им кажеш ним точно она што ми го кажа мене.
Добро.
Со години се обидувавме да ги споиме крвните линии.
Директен наследник на Александар Корвинус.
Унгарски благородник.
Kој дојде на власт во почетокот на петтиот век.
Токму во времето кога чумата го уништи неговото село.
Само тој преживеа.
Некако неговата крв можеше да ја смени болеста
И да ја задржи во негова корист.
Тој стана првиот вистински бесмртник.
Години покасно имаше барем две деца.
Кои ја наследија истата особина.
-Синовите на кланот Корвинус.
Едниот каснат од лилјак, другиот од волк.
Едниот оди по осамениот пат на смртноста како човек.
Тоа е глупа легенда. - Moжеби.
-Нека е ништо, ама овие два вида имаат ист предок.
Mутацијата на оригиналниот вирус...
е директно поврзана со неговата крв.
-Има наследник на Корвинус кој лежи онде.
Ни на еден метар од тебе. -Да.
Ама тој веќе е вампир. Нам ни требаше чист извор.
Незагаден. И точен дупликат на оригиналниот вирус.
Самиот род на Корвинус, за кој што разбравме
дека го има генетскиот код на неговите човечки наследници.
И кој го предал во скриена форма.
Низ вековите.
До Мајкл Корвин.
Со години сакаме да ги споиме лозите.
И со години немавме успех.
Бескорисно беше.
Дури и на ќелиско ниво тие се уништуваа меѓусебе,
Taка беше додека не го пронајдовме Мајкл.
Неговата крв дава совршена унија помеѓу нашите два вида.
Tространи крвни плочки...
кои содржат неверојатна сила.
Не може да има таква унија.
И да се зборува за неа е ерес. Ќе видиме.
Кога Лушн ќе инјектира... -Лисијан е мртов.
Според кого?
Moраш нешто да сториш за мене.
Биди сигурна дете мое.
Крејвен ќе плати со својот живот.
Наскоро оваа куќа ќе лежи во рушевини.
-Ама не пред тебе. Не, чекај,
Само ти ќе ја знаеш вистината за ова.
Ако Лушн може да добие крв на чисто-роден...
Моќен старец. Како Амелија...
Или тебе.
И да ја инјектира заедно со крвта на Мајкл.
Гнасотија. -Пола вампир...
Пола врколак. Ама помоќен и од двајцата.
Морам да зборувам со Колин.
Господару...
Членовите на советот се убиени.
Што е со Амелија? -И ја исцедиле целата крв.
Веќе е започнато.
Жалам што се сомневав во тебе.
Не плаши се дете мое. Простено ќе ти биде.
Во моментот кога ќе го убиеш наследникот на Корвинус.
Тој Мајкл.
Ти беше даден ензим за да се запре промената.
Може да помине малку време да исчезне мамурлакот.
Доволно!
Оди види што го задржува Рејс.
Морам да се извинам.
Нему очајно му треба лекција по однесување.
Кога сме кај манирите, каде се моите? Прости ми.
Јас сум Лусијан.
Морам да си одам.
Морам да се вратам.
Нема враќање.
Нема одење никаде.
Вампирите ќе те убијат ако те видат.
Само поради што си тоа што си. Еден од нас.
Ти си еден од нас.
Што правиш?
Му ставам крај на овај конфликт.
Твојата војна нема врска со мене.
-Мојата војна?
Не!
Не! Не!
Соња!
Те присилија да ја гледаш како умира.
Соња.
Тоа ја започна војната.
Го видов како се случува како да бев таму.
Бевме робови еднаш.
Дневните чувари на вампирите.
Јас бев роден во робство.
Сепак не ги мразев.
Дури зедов и вампирка за моја невеста.
Забрането беше.
Нашата унија.
Виктор се плашеше од мешање на видовите.
Толку многу се плашеше...
Што ја уби.
Неговата сопствена ќерка.
Ја изгоре жива.
Зашто ме сакаше мене.
Ова е негова војна.
На Виктор.
И тој ги помина последните 600 години...
Истребувајќи го мојот вид.
-Што ќе и направат на Селин?
Имаме друштво.
Мислев дека имаме договор. -Трпение!
Крејвен. Овие работи се дискутираат насамо.
Ве молам, испратете ги нашите гости долу.
Советот е уништен.
Наскоро, ти ќе имаш се.
Двете големи ложи и сигурен договор со врколаците.
Кои што верувам нема да бидат заборавени кога ќе се набројуваат наградите.
-Очекуваш да го направам тоа сега кога Виктор е разбуден?
Не може да биде поразен. Тој станува појак како што зборуваме.
-И токму затоа ми треба Мајкл.
Ако беше толку лесно да се ослободиш од Виктор,
Ти самиот ќе го стореше тоа, пред векови.
Влезната шахта! Напред!
Кучкин син!
Срање.
Ова е Виктор.
-Да.
А ти да си ја завршеше работата тој уште ќе беше во хибернација.
Каде ли е Рејс?
Има ли друг излез?
-Изгледа ќе мораш и малку да прокрвариш за да го изведеш овај малечок пуч.
Немој ни да си помислил да си заминеш.
Сребрен нитрат. Сигурно не го очекуваше тоа.
Мрдај!
Лушн.
Селин!
Сеуште не.
Морам да те извадам одовде. Виктор доаѓа.
И нема да биде задоволен се додека секој врколак не е мртов.
Ќе те убие и тебе само зашто ми помагаш.
-Знам.
Знам што ја започна војната.
Тоа е доволно. Доаѓаш со мене.
Сакам да видам како Виктор ќе те задави. -Сигурно дека сакаш.
Да ти кажам нешто за твојот сакан мрачен татко.
Тој ја уби твојата фамилија. Не врколаците.
Никогаш не можеше да си ги следи сопствените правила.
Рече дека не можел да го поднесе вкусот на стоката.
Па одвреме навреме се частеше себеси со човечка крв.
Јас ги чував тајните. Го чистев нередот.
Ама тој одеше од соба во соба.
И ги исцица сите што ти беа блиски на срцето.
Ама кога стигна до тебе...
Не можеше да ја поднесе мислата да те исцеди.
Ти која го потсетуваше толку многу на неговата драгоцена Соња.
Ќерката која ја осуди на смрт.
Лаги. -Верувај што сакаш.
Ајде, твоето место е покрај мене.
Така нека биде.
Касни го.
Пола вампир, пола врколак.
Појак и од двајцата.
Што правиш по ѓаволите?
Можеби ме уби мене, роднино.
Но мојата волја сепак ќе биде.
Каде е?
Каде е Крејвен?
Прости ми дете.
-Не беа врколаците.
Ти беше.
Оставете не.
Како можеше да ја поднесеш мојата доверба? А ти ја уби мојата фамилија?
Да. Јас нешто ти зедов.
Но ти дадов нешто многу повеќе.
Зар не е фер размена животот што ти го дадов? Подарокот на бесмртноста.
-А животот на твојата ќерка?
Твоето месо и крв.
Јас ја сакав ќерка ми.
Но гнасотијата во нејзината утроба беше предавство за мене и за нашата ложа.
Го сторив тоа што беше неопходно за да се заштити видот.
Како што уште еднаш сум принуден да го сторам тоа.
Не.
Време е да умреш.
Иако не можам да ја предвидам иднината.
Последиците на оваа ноќ ќе вибрираат низ ходниците
Двајца од најстарите вампири се убиени. Едниот од моја рака.
Наскоро, Маркус ќе го завземе тронот,
Плима на бес и освета ќе се прелее во ноќта.
Разликите ќе се тргнат настрана.
Алијанси ќе се направат.
И наскоро, мене ќе ме ловат.
Kрај.